Onaltıncı yüzyılın başlarında revaçta olan sömürgecilik hareketlerinin biraz gerisinde kalan İtalya, kendini toparladığında İngiltere ve Fransa gibi sömürgeci ülkeler sömürgeleri kendileri arasında pay etmişti. Bu paylaşımın dışında kalan İtalya, Kuzey Afrika üzerinde Osmanlı Devlet-i Aliyye’sinin son toprağı olarak kalan Trablusgarp(bugünkü adı Libya’dır.)’ı gözüne kestirmiştir.

1902 yılında İtalya Trablusgarp üzerinde işgal politikası yürütmeye ve gerçekleştirmeye başlamıştır.

26 Eylül’de bir Osmanlı gemisinin Trablusgarp’a ulaşmasının ardından İtalya

derhal Trablusgarp’ın yönetiminin İtalya’ya bırakılmasını talep etmiştir.

30 Eylül’de de Trablusgarp’ı bombalayan İtalya’ya Osmanlı’nın bir karşılık vermesi gerekmiştir.

İstatistikî bilgilerin ve küflenmiş arşivlerin kıymetli belgelerinin de gösterdiği üzere,

Sekiz bin dolaylarında olan Osmanlı Kuvvetleri geri çekilmek durumunda kalmış ve dayanamamışlardır.

Öyle ki bu fırsat, Mustafa Kemal Atatürk, tarih sahnesine çıkışı için eşi bulunmaz bir fırsat olmuştur. Enver Paşa, Fethi Okyar gibi silah arkadaşları ile Osmanlı Subayları gizli olarak görevlendirilmiş ve bedevi kılığında Trablusgarp’a ulaşıp, halkı gizlice örgütlemiş ve başarılı olmuşlardır.